ندایی هست درونی که مرتب میگه” اگر نسبت به کاری که میخوای بکنی حس خوب داری ، انجامش بده، اگرنه کلا بیخیال شو” سود مالیش اصلا مهم نیست. این ندا رو هرچقدر بهش بیشتر گوش بدی و بازخورد بهش بدی و باهاش حرف بزنی عاقل تر میشه، با تجربه تر میشه و چون جزیی از وجود خودت هست، تو با تجربه تر میشی. گاهی اهمیت حرف زدن با خودت و تحلیل داده هات و کارهات بسیار مفید تر از مشورت با شرکات و یا مشاورانت هست.

وقتی سفره دلت را برای خودت باز میکنی ، سکوت میکنی و فکر میکنی گاهی حتی بلند بلند فکر میکنی، گاهی کودک درونت روی کاغذهایی که پیش روت هستن نقاشی میکشن و بدون اینکه متوجه بشی میبینی کودکت با والد درونت دعوا هم میکنند و بالغ درونت اونا رو به صلح و دوستی دعوت میکنه. معمولا برای من این هست که کودکم رو آروم میکنم و میگم کارهای مهمتری برای انجام هست. ولی با همین نقاشی کشیدن ها و خط خطی کردن ها هم خودش رو خالی میکنه و هم اعتراضش رو بهم نشون میده. بگذریم میخواستم فقط بگم که مشاوره با خودت و پهن کردن سفره دلت برای شخص خودت گاهی اینقدر جواب میده که هیچ استاد و راهنما و مشاور و روانشناسی نمیتونن اینقدر کمک کنن، فقط با خودت صادق باش. ببین چی میخوای از دنیا، فقط پول؟ یا حس خوب؟ فقط برای خودت میخوای یا برای همه میخوای؟ هرچقدر بزرگتر نگاه کنی بزرگتر میشی، اول برای بقیه بخواه بعد برای خودت، اول دست بقیه رو بگیر، بعد دست خودت رو بگیر. یهو میبینی دیگه فقط خودت نیستی که دستت رو میگیری یه عده دورت هستن که بهشون اعتماد میکنی، همتون با هم میگید یا علی و هرکس یه گوشه کار رو میگیره و هرکس کاری رو میکنه که توی اون خبره تر از بقیه هست. شاید متخصص ترین نباشه ولی با وفاترین هست. قدر باوفا ها رو بدون و برای نگه داشتنشون بدون حساب و کتاب براشون مایه بزار، از هیچی کم نزار. به کم قانع نشو چون باید دنیا رو تغییر بدی، دنیا رو آدمای خاصی تونستند تغییر بدن اگر بخوام و بخوای جزیی از اونا باشی بسیار تلاش باید.